By móc kierować pojazdem uprzywilejowanym OSP członek OSP musi:

1. mieć ukończone 21 lat,
2. posiadać prawo jazdy odpowiedniej do rodzaju pojazdu kategorii,
3. uzyskać orzeczenia:
   1. lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym,
   2. psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym,
4. posiadać zaświadczenie wydane przez gminę potwierdzające, że ma być kierującym pojazdem OSP,
5. posiadać zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym w zakresie określonej kategorii prawa jazdy.

Podstawa prawna: art. 106 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 1210 ze zm.).

Organem, który wydaje zezwolenie na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi OSP jest Starosta. Jeżeli członek OSP ubiegający się o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym spełnia warunki z pkt 1-3 (powyżej) powinien złożyć wniosek we właściwej, z punktu widzenia siedziby OSP, gminie o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, iż ma być kierującym pojazdem OSP (pomoc organizacyjną w tym zakresie na pewno będą udzielały władze macierzystych OSP). Jeżeli uzyska wszystkie potrzebne dokumenty oraz zaświadczenie, składa wniosek do Starosty o wydanie zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym.

Starosta – w myśl przepisu art. 109 ustawy o kierujących pojazdami – wydaje zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym OSP, w drodze decyzji administracyjnej, za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, osobie, która spełnia wymagania określone w art. 106 ust. 1 pkt 1-3 ustawy, potwierdzone przedstawionym:

1. orzeczeniem lekarskim o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym;
2. orzeczeniem psychologicznym o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym;
3. zaświadczeniem organu gminy potwierdzającym, że osoba ma być kierującym pojazdem ochotniczej straży pożarnej.

Zaznaczyć należy, że kierujący pojazdami uprzywilejowanymi OSP musi być strażakiem ratownikiem OSP, a więc spełniać wymagania, o których mowa w art. 8 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 233).

Zarówno koszty badań jak i koszty zezwoleń finansowane są z budżetu gminy

• Badanie lekarskie osoby ubiegającej się o wydanie zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym ochotniczej straży pożarnej jest finansowane z budżetu gminy (art. 76 ust. 5 ustawy o kierujących pojazdami).
• Badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu osoby ubiegającej się o wydanie zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym ochotniczej straży pożarnej jest finansowane z budżetu gminy (art. 83 ust. 5 ustawy o kierujących pojazdami).
• Koszty zezwoleń na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi ochotniczych straży pożarnych są finansowane z budżetu gminy (art. 109 ust. 6 ustawy o kierujących pojazdami).

Poniżej zamieszczamy propozycję wzoru zaświadczenia organu gminy potwierdzającego fakt, iż dana osoba ma być kierującym pojazdem OSP.

informację przygotował
adw. Krzysztof M. Miazga
19 II 2021 r.
aktualizacja
28 XI 2024 r.

Od 31 października 2021 r. ustawa z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 815) rozszerza katalog podmiotów określonych w art. 58 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 1132) obowiązanych do zgłaszania informacji o beneficjentach rzeczywistych i ich aktualizacji w Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych.

Od 31 października 2021 r. jednym z podmiotów obowiązanych do zgłaszania informacji o beneficjentach rzeczywistych i ich aktualizacji w Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych będą stowarzyszenia podlegające wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego, a więc również OSP.

OSP są odrębnymi od siebie stowarzyszeniami, działającymi na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 2261) oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 869). OSP jako stowarzyszenia podlegają obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego (wyjątek stowarzyszenia zwykłe).

Analizując definicję beneficjenta rzeczywistego z perspektywy OSP można stwierdzić, że beneficjentem rzeczywistym jest każda osoba fizyczna, która:

– sprawuje bezpośrednio lub pośrednio kontrolę nad podmiotem poprzez posiadane uprawnienia, które wynikają z okoliczności prawnych lub faktycznych, umożliwiające wywieranie decydującego wpływu na czynności lub działania podejmowane przez podmiot, lub

– w imieniu których są nawiązywane stosunki gospodarcze lub jest przeprowadzana transakcja okazjonalna.

patrz: art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

W związku z powyższym przy ustalaniu osób, które są beneficjentami rzeczywistymi w OSP pod uwagę należy wziąć przede wszystkim osoby, które są członkami zarządu (reprezentują OSP na zewnątrz, posiadają uprawnienia umożliwiające wywieranie decydującego wpływu na działalność OSP). Nie tylko członkowie zarządu mogą zostać uznani na beneficjentów rzeczywistych. Należy również przeanalizować zakres uprawnień np. członków komisji rewizyjnej OSP jako organu nadzorczego. Wszystko zależy od zakresu uprawnień, jakie przyznaje im statut danej OSP.

Informacje podlegające zgłoszeniu:

1. Dane identyfikacyjne OSP:

• nazwa (firma),
• forma organizacyjna,
• siedziba,
• numer w Krajowym Rejestrze Sądowym,
• NIP, o ile został nadany.

2. Dane identyfikacyjne beneficjenta rzeczywistego:

• imię i nazwisko,
• każde posiadane obywatelstwo,
• państwo zamieszkania,
• PESEL albo data urodzenia – w przypadku osób, które nie posiadają PESEL
• informację o wielkości i charakterze udziału lub uprawnieniach przysługujących beneficjentowi rzeczywistemu.

Zgłoszenia do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych dokonuje się za pośrednictwem strony internetowej pod niżej podanym adresem:

https://crbr.podatki.gov.pl/adcrbr/#/

Zgłoszenie jest bezpłatne. Pierwszego zgłoszenia należy dokonać w terminie 31 października 2021 r. – 31 stycznia 2022 r. Niezgłoszenie beneficjenta rzeczywistego do Rejestru zagrożone jest karą pieniężną do 1 000 000 zł. Taką samą karą jest zagrożone zgłoszenie danych niezgodnych ze stanem faktycznym.

W przypadku dokonania zmian np. składu osobowego zarządu (zmieniają się beneficjenci rzeczywiści), dane zgłoszone do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych należy zaktualizować w terminie 7 dni od ich zmiany w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku zmian, dla których skuteczności nie jest wymagany wpis do Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie 7 dni od dnia ich dokonania.

informację przygotował
adw. Krzysztof M. Miazga
5 VII 2021 r.

W związku z problemami interpretacyjnymi ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 1062) w zakresie w jakim ustawa dotyczy OSP, ZOSP RP zwrócił się z prośbą do Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytanie:

„Czy Ochotnicze Straże Pożarne są podmiotami publicznymi w rozumieniu art. 3 pkt 3a ustawy o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami?”

W odpowiedzi Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej uznało, że „OSP są zobowiązane do stosowania ustawy o zapewnieniu dostępności w sytuacji gdy są zobowiązane do stosowania przepisów dotyczących zamówień publicznych. Analiza stron internetowych OSP zdaje się potwierdzać, że taka sytuacja ma miejsce w przypadku większości OSP, zalecane jest jednak indywidualne analizowanie tej kwestii”.

W związku z powyższym, jeżeli OSP spełnia przesłanki określone w art. 3 pkt 3a ustawy o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, a więc:

• jest osobą prawną,
• utworzoną w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru przemysłowego ani handlowego,
• jest finansowana przez jednostkę sektora finansów publicznych w rozumieniu art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w ponda 50%
• będzie „podmiotem publicznym” obowiązanym do zapewnienia dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

Odnosząc się do powyższego można stwierdzić, że bardzo duża część OSP spełnia powyższe przesłanki i będzie uznawana za „podmiot publiczny” w rozumieniu ustawy o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

Wiąże się z tym szereg obowiązków spoczywających na OSP m.in. określonych w art. 4 ust.1-2 ustawy o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami zgodnie z którym podmiot publiczny zapewnia dostępność osobom ze szczególnymi potrzebami przez stosowanie uniwersalnego projektowania lub racjonalnych usprawnień.

Podmiot publiczny w ramach zapewniania dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami podejmuje także działania mające na celu:

1. uwzględnianie ich potrzeb w planowanej i prowadzonej przez ten podmiot działalności;
2. usuwanie barier, a także zapobieganie ich powstawaniu.

Zgodnie z art. 11 ust. 1-4 ustawy o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami podmiot publiczny przekazuje co 4 lata, najpóźniej do dnia 31 marca danego roku, raport o stanie zapewniania dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami w danym podmiocie, i publikuje go na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, a jeżeli nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej – na swojej stronie internetowej.

Raport, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1. informacje w zakresie spełniania przez dany podmiot, w ramach prowadzonej działalności, minimalnych wymagań, o których mowa w art. 6;
2. w każdym przypadku zapewnienia dostępu alternatywnego zgodnie z art. 7 – analizę uzasadniającą brak zapewnienia dostępności osobie ze szczególnymi potrzebami.

Raport, o którym mowa w ust. 1, jest przygotowywany na formularzu opracowanym przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego i udostępnionym na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej tego ministra.

Raport, o którym mowa w ust. 1, jest przekazywany do:

1. ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego – w przypadku raportów przygotowywanych przez podmioty publiczne będące organami, o których mowa w art. 5 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 i 695), oraz inne podmioty publiczne o ogólnokrajowym zasięgu działania;
2. właściwego miejscowo wojewody – w przypadku raportów przygotowywanych przez podmioty publiczne inne niż podmioty, o których mowa w pkt 1.

Zarówno pismo ZOSP RP skierowane do Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej, jak i odpowiedź na nie zostają zamieszczone w załącznikach do informacji.

informację przygotował
adw. Krzysztof M. Miazga
15 VI 2021 r.

Poniższa informacja ma na celu przedstawienie władzom OSP (zarządy, komisje rewizyjne, walne zebrania członków) sposobów podejmowania działań statutowych, w okresie stanu epidemii, w sposób odmienny od tradycyjnych (posiedzenia odbywanie w postaci fizycznej obecności). Umożliwia to wykonywanie tych obowiązków sprawie, skutecznie, w sposób przejrzysty, przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa epidemiologicznego.

W informacji pod pojęciem posiedzenia rozumie się także walne zebranie członków OSP. Jednocześnie należy wskazać, aby dokonywać analizy po-niższej informacji na gruncie postanowień statutu konkretnej OSP. Informacja była przygotowywana przy przyjęciu najczęściej spotykanych zapisów statutów OSP. Poszczególne statuty OSP mogą zawierać specyficzne zapisy, które mogą wymusić zmianę podanej poniżej informacji.

I. Podejmowanie uchwał poza posiedzeniami władz OSP.
Zgodnie z art. 10 ust. 1a ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 713 ze zm.), jeżeli członkowie władzy stowarzyszenia wyrazili na to zgodę w formie dokumentowej, głosowanie poza posiedzeniami władz stowarzyszenia może odbywać się z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej.
Taki sposób umożliwia podejmowanie uchwał przez władze OSP bez odbywania samego posiedzenia. O tym, czy w ten sposób można podjąć uchwały decydują sami członkowie władzy OSP (np. wszyscy członkowie zwyczajni w przypadku podejmowania uchwał przez walne zebranie członków) wyrażając na taką formę zgodę. Brak zgody któregokolwiek z członków władzy uniemożliwia taką formę podjęcia uchwał. Wtedy możliwy jest sposób opisany w pkt II.
Należy zwrócić uwagę, iż w przywołanym przepisie zastosowano sformułowanie „poza posiedzeniami”, a więc obowiązek uzyskania zgód członków władz stowarzyszenia wyrażonych w formie dokumentowej dotyczy jedynie głosowania władz stowarzyszenia, które odbywa się poza posiedzeniem.
Przechodząc do analizy sformułowania „forma dokumentowa” należy odwołać się do art. 772 k.c. w zw. z art. 773 k.c. Zgodnie z przywołanymi przepisami do zachowania dokumentowej formy czynności prawnej wystarcza złożenie oświadczenia woli w postaci dokumentu, w sposób umożliwiający ustalenie osoby składającej oświadczenie. Dokumentem jest nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jej treścią.
Forma dokumentowa to uproszczona postać formy pisemnej. Dla zachowania formy dokumentowej wymagane jest:

• możliwość ustalenia osoby, która złożyła oświadczenie woli w formie dokumentowej,
• oświadczenie woli znajduje się na nośniku informacji pozwalającym na za-poznanie się z treścią złożonego oświadczenia.

W praktyce możemy mówić o złożeniu oświadczenia woli:

• ustnie, a rozmowa jest nagrywane i zapisana z możliwością jej odtworzenia,
• elektronicznie np. mail, wiadomość na portalu społecznościowym itp.
• innego rodzaju rozwiązania np. sms, nagranie na pocztę głosową.

Należy pamiętać, iż złożenie oświadczenia woli w formie dokumentowej nie wymaga własnoręcznego podpisu, wystarczy jedynie możliwość ustalenia personaliów osoby składającej oświadczenie woli.
Podsumowując w przypadku chęci głosowania przez władze stowarzyszenia poza posiedzeniem władz stowarzyszenia w formie elektronicznej należy uzyskać zgodzę członków władzy w formie dokumentowej. Podmiot organizujący głosowanie (np. prezes zarządu w przypadku głosowania przez członków zarządu OSP; zarząd w przypadku głosowania przez członków OSP uprawnionych do udziału w walnym zebraniu członków) powinien zgody te odpowiednio zarchiwizować. W przypadku pism, maili, wpisów za pośrednictwem komunikatorów nie powinno nastręczać to trudności.

II. Posiedzenia władz OSP w sposób zdalny.
Zgodnie z art. 10 ust. 1b-c ustawy Prawo o stowarzyszeniach możliwość udziału w posiedzeniu władz stowarzyszenia przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej jest wskazana w zawiadomieniu o tym zebraniu, zawierającym dokładny opis sposobu uczestnictwa i wykonywania prawa głosu. Decyzję o odbyciu posiedzenia w trybie zdalnym podejmuje podmiot uprawniony do zwołania tego posiedzenia.
Wykorzystanie środków komunikacji elektronicznej w głosowaniach na po-siedzeniach władzy stowarzyszenia odbywa się przy zapewnieniu co najmniej:

• transmisji obrad posiedzenia w czasie rzeczywistym;
• dwustronnej komunikacji w czasie rzeczywistym, w ramach której członek władzy stowarzyszenia może wypowiadać się w toku obrad;
• wykonywania osobiście lub przez pełnomocnika prawa głosu przed lub w toku posiedzenia.

Odnosząc się do powyższego przepisu, np. zarząd OSP podejmuje uchwałę o zwołaniu walnego zebrania członków w trybie art. 10 ust. 1b ustawy Prawo o stowarzyszeniach. W zawiadomieniu o zebraniu należy określić szczegółowe zasady i formę uczestnictwa w posiedzeniu oraz sposób wykonywania prawa głosu.
Art. 10 ust. 1c pkt 3 dozwala na wykonywanie prawa głosu zarówno w toku posiedzenia jak i przed nim. W kwestii wykonywania prawa głosu przed po-siedzeniem mogą pojawić się poważne problemy praktyczne. Zaleca się głosować w trakcie posiedzenia, gdyż w trakcie posiedzenie może dojść do zmiany projektu uchwały. Taki przypadek może powodować ryzyko nie-ważności podjętej uchwały. Tego typu groźba nie będzie istniała w przypadku uchwał, których treść projektu na pewno nie zmieni się w trakcie posiedzenia np. uchwała w sprawie udzielenia absolutorium dla członków zarządu (przebieg posiedzenia może jednak mieć wpływ na potencjalną zmianę decyzji co do głosowania w przypadku, gdy członek OSP zagłosował przed walnym).
Warto również określić zakres pojęcia „komunikacji elektronicznej” jako środka umożliwiającego oddanie głosu. Pod pojęciem komunikacji elektronicznej należy upatrywać przede wszystkim komunikacji za pośrednictwem komputera, jednakże nie jest to jedyna możliwa forma. Rozmowa telefoniczna jak i wiadomość sms, komunikatory typu WhatsApp, Viber itp. również mieszczą się w zakresie komunikacji elektronicznej. Należy jednak pamiętać, iż oddanie głosu w rozmowie telefonicznej jest najmniej zalecaną formą. Jest to forma najmniej pewna, gdyż w przypadku wątpliwości nie można odtworzyć jej treści (pomijając rozmowy nagrywane). Ze względu na powyższe za-leca się korzystanie z innych form komunikacji elektronicznej w przypadku głosowania. Środek w postaci rozmowy telefonicznej powinien być wykorzystywany przez osoby, które nie mają dostępu do komputera, nie posługują się wiadomościami tekstowymi lub w innych wyjątkowych przypadkach. Po przeprowadzonej rozmowie powinien zostać spisany stosowny protokół, który potwierdzi jej treść. Wskazane jest także, by osoba, która w imieniu władzy OSP będzie liczyła (odbierała) głosy oddane telefonicznie, wybrana została spośród osób posiadających największe zaufanie wśród członków OSP.

III. Techniczne możliwości przeprowadzenia posiedzenia władz OSP w sposób zdalny.
Wychodząc naprzeciw potrzebom OSP Związek Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej udostępnia OSP możliwość skorzystania z narzędzi informatycznych, które pozwalają na przeprowadzenie posiedzeń władz w trybie zdalnym.
Związek rekomenduje do przeprowadzenia zebrań z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej aplikację Google Meet. Na mocy porozumienia między Związkiem a Google aplikacja dla naszej organizacji i jej członków jest bezpłatna.
W celu odpowiedniego przygotowania się do ewentualnego odbywania ze-brań w trybie zdalnym powołani zostali koordynatorzy wojewódzcy prze-szkoleni w zakresie organizacji spotkań w tym trybie. Google Meet zapewnia możliwość komunikowania się w czasie rzeczywistym dzięki rozmowom wideo. Do spotkania można dołączyć uruchamiając otrzymany od organizatora spotkania link lub numer telefonu. Do tego nie-zbędne jest urządzenie posiadające dostęp do internetu, kamerę, głośnik i mikrofon.,
Zachęcamy do korzystania z narzędzi Google MEET, jako alternatywnej formy realizacji zebrań i posiedzeń zarządów OSP lub oddziałów Związku OSP RP.
Więcej informacji o zakładaniu spotkań i dołączania do nich znajduje się pod linkiem: http://www.zosprp.pl/?q=content/google-meet

Zgodnie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 178 poz. 1380 z póź. zm.) wyroby służące zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, wprowadzane do użytkowania w jednostkach ochrony przeciwpożarowej oraz wykorzystywane przez te jednostki do alarmowania o pożarze lub innym zagrożeniu oraz do prowadzenia działań ratowniczych, a także wyroby stanowiące podręczny sprzęt gaśniczy, mogą być stosowane wyłącznie po uprzednim uzyskaniu dopuszczenia do użytkowania. Dotyczy to m.in. samochodów pożarniczych.

Dopuszczenia do użytkowania wyrobów w formie świadectwa dopuszczenia, wydają instytuty badawcze Państwowej Straży Pożarnej, wskazane przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Jednostką tą jest Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej im. Józefa Tuliszkowskiego w Józefowie.

W przypadku, gdy wyrób został:

1. zgodnie z prawem wyprodukowany lub dopuszczony do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej albo w Republice Turcji,
2. zgodnie z prawem wyprodukowany w innym państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

– dopuszczenie wydaje się po ustaleniu, że poziom bezpieczeństwa wyrobu nie jest niższy od określonego w Polskich Normach lub wymaganiach techniczno-użytkowych (art. 7 ust. 6 ustawy).

Szczegółowe regulacje w tym zakresie zawarte są w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. Nr 143, poz. 1002 ze zm.).

Dopuszczenie do użytkowania wyrobów jest wymagane w przypadku wprowadzania ich do użytkowania oraz wykorzystywania przez jednostki ochrony przeciwpożarowej. Bez znaczenia przy tym jest to, czy produkt jest nowy czy też używany. Zgodnie zaś z art. 15 pkt 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej jednostkami ochrony przeciwpożarowej są ochotnicze straże pożarne.

Wprowadzenie np. pojazdu pożarniczego do podziału bojowego i dysponowanie do działań ratowniczo-gaśniczych (bez uzyskania stosownego dopuszczenia) jest naruszeniem obowiązującego porządku prawnego i może wiązać się nawet z odpowiedzialnością prawną osób, które do tego dopuściły. Zastosowanie może mieć tu np. norma art. 179 Kodeksu karnego, zgodnie z którą kto wbrew szczególnemu obowiązkowi dopuszcza do ruchu pojazd mechaniczny albo inny pojazd w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym lub dopuszcza do prowadzenia pojazdu mechanicznego albo innego pojazdu na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu przez osobę znajdującą się w stanie nietrzeźwości, będącą pod wpływem środka odurzającego lub osobę nieposiadającą wymaganych uprawnień, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Zdarzenia, w których wyrządzona zostanie szkoda, np. kolizja drogowa z udziałem pojazdu pożarniczego, który nie posiada świadectwa dopuszczenia, mogą rodzić negatywne konsekwencje dla OSP związane z odmową wypłacenia przez ubezpieczyciela odszkodowania. uzasadnieniem dla takiej decyzji będzie fakt, iż ubezpieczyciel został wprowadzony w błąd przez OSP (gminę) przy zawieraniu ubezpieczenia, ponieważ ubezpieczony (np. w zakresie odpowiedzialności cywilnej) został sprzęt, który nie spełnia wymogów prawnych by traktować go jako sprzęt ratowniczy.

1 października 2020 r. na łamach ustawy o ochronie przeciwpożarowej wszedł w życie nowo dodany art. 7a, który reguluje procedurę wprowadzania do użytkowania pojazdów pożarniczych sprowadzanych z zagranicy.

Zgodnie z art. 7a ust. 1-6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej do użytkowania w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-6 і 8, mogą być wprowadzone używane pojazdy pożarnicze nie starsze niż 30-letnie i używane przez co najmniej 5 lat na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo w Republice Turcji lub w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będących stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, licząc od daty pierwszej rejestracji poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, służące zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia albo wykorzystywane do prowadzenia działań ratowniczych, jeżeli spełniają wymagania techniczno-użytkowe potwierdzone uzyskaniem pozytywnej opinii technicznej wydawanej przez instytuty badawcze Państwowej Straży Pożarnej.

Opinia wydawana jest bezterminowo i jednostkowo dla każdego z pojazdów, w ramach indywidualnego postępowania.

W przypadku gdy w pojazdach, o których mowa w ust. 1, zostały dokonane zmiany konstrukcyjne, materiałowe lub technologiczne mogące mieć wpływ na ich właściwości użytkowe albo rozszerzenie lub zmianę zakresu ich zastosowania, przed dalszym użytkowaniem pojazdów w jednostkach ochrony przeciwpożarowej nabywca, właściciel lub użytkownik informuje o tym instytut badawczy Państwowej Straży Pożarnej, który wydał opinię.

Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 3, instytut badawczy Państwowej Straży Pożarnej, który wydał opinię, przeprowadza kontrolę wpływu wprowadzonych zmian na spełnienie wymagań techniczno-użytkowych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 7, zwaną dalej “kontrolą”, i w zależności od jej wyniku:

1. utrzymuje w mocy wydaną opinię;
2. zmienia wydaną opinię;
3. cofa wydaną opinię.

Do procedury wydania opinii oraz przeprowadzania kontroli w odniesieniu do pojazdów, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 7.

Za czynności wykonane w celu wydania opinii lub przeprowadzania kontroli pobierane są opłaty. Opłaty pobiera instytut badawczy Państwowej Straży Pożarnej, który wydał opinię lub przeprowadził kontrolę. Wysokość opłaty nie może przekraczać dwukrotności kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o waloryzacji oraz zasadach ustalania emerytur i rent.

Tryb wydawania opinii technicznej, wymagania techniczno-użytkowe pojazdów, dokumenty wymagane do uzyskania opinii, sposób ustalania wysokości opłaty, o której mowa w art. 7a ust. 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 października 2020 r. w sprawie wprowadzania do użytkowania w jednostkach ochrony przeciwpożarowej pojazdów pożarniczych używanych poza granicami kraju (Dz. U. z 2020 r. poz. 1878).

informację przygotował
adw. Krzysztof M. Miazga
1 II 2021 r.